Maak Mensen Blij Dat Je Een Fout Hebt Gemaakt
Ik was de afgelopen weken bij een klus. De klanten wilden een blauwe deur. Als schilder moet je voordat je gaat verven veel voorbereidende werkzaamheden doen, waaronder schuren. Ik had mijn collega de opdracht gegeven om de voordeur te schuren. Omdat ik alleen geen stofzuiger bij de schuurmachine had gedaan, was al het schuurstof het huis in gevlogen. Letterlijk het hele huis zat onder de blauwe stof. En je raadt het al: daar was de klant niet zo blij mee.
Maar door de manier waarop ik het heb opgelost, is de klant uiteindelijk weer helemaal tevreden. Ik probeer zelf altijd nog een stapje verder te gaan. Dat is iets wat ik heb geleerd en wat aansluit bij de visie van Verba Acta.
De klant was thuis toen het gebeurde en was natuurlijk niet blij. Het hele huis zat onder het stof en dat moest uiteraard allemaal opgeruimd worden. De klant gaf aan dat ze een schoonmaakhulp wilde inschakelen, omdat ze zelf geen tijd hadden om alles op te ruimen. Ik zei uiteraard dat ik dat zou betalen.
Daarnaast herinnerde ik me dat de klant het er eerder over had gehad om misschien toch een andere kleur te kiezen. Omdat ik de verf al had gekocht, was dat eigenlijk niet meer mogelijk. Maar omdat ik voor hen zo’n drama had veroorzaakt, stelde ik voor dat ze alsnog van kleur mochten wisselen, zonder dat dit extra kosten voor hen zou opleveren. Dat wilden ze wel.
In het boek How to Talk to Anyone beschrijft Leil Lowndes een principe dat ze My Goof, Your Gain noemt. Het idee is dat het niet genoeg is om alleen je fout te herstellen. Je doet ook iets extra’s, zodat de ander er uiteindelijk voordeel van heeft. Je zorgt ervoor dat diegene bijna blij is dat je de fout hebt gemaakt. En dat is precies wat ik hier heb gedaan. Het werkte.
Dit gaat niet om het manipuleren van iemand. Het gaat erom dat je verantwoordelijkheid neemt voor je fouten en ervoor zorgt dat je ze goed oplost. Niet alleen door de schade die je hebt veroorzaakt ongedaan te maken, maar ook door rekening te houden met de tijd, stress en andere negatieve gevoelens die je de ander hebt bezorgd. Dat is allemaal gebeurd, en ik vind dat je daar ook iets tegenover mag stellen.
Dit principe werkt natuurlijk niet alleen op je werk, maar in alles wat je doet. Wanneer je een fout maakt of iemand anders op wat voor manier dan ook benadeelt, kun je proberen de situatie zo op te lossen dat de ander er uiteindelijk beter uitkomt dan wanneer de fout nooit was gemaakt.
Dit is niet alleen fijn voor de ander, maar ook voor jezelf. Toen ik dit voor de klant deed, voelde ik me goed. De schaamte die ik voelde nadat ik mijn fout had gemaakt, maakte plaats voor een gevoel van integriteit en trots op mezelf.Het deed even pijn, omdat ik geld moest inleveren om de situatie goed op te lossen. Maar uiteindelijk zijn het vertrouwen van de klant en het gevoel dat het conflict echt was opgelost mij veel meer waard dan het beetje extra geld dat ik eraan had overgehouden.
Ik ga liever met liefde met een ander om, ook als dat mij iets kost, dan dat ik een klein beetje extra geld overhoud ten koste van mijn integriteit. Als ik dit niet had gedaan, had ik waarschijnlijk niet meer met een fijn gevoel aan deze klus gewerkt. De klant had mij mogelijk niet meer vertrouwd en was waarschijnlijk bij alles wat ik deed extra alert geweest, uit angst dat ik opnieuw zo’n fout zou maken.
Gelukkig heb ik het op deze manier opgelost. Dat maakte niet alleen de klant blij, maar mij ook. De meeste dingen die je voor een ander doet, kunnen jezelf ook gelukkig maken. Dat is wat ik hiervan heb geleerd.
Vaak willen we zoveel mogelijk geld voor onszelf houden, soms zelfs wanneer dat ten koste gaat van onze relaties met anderen en onze eigen integriteit. Is dat het echt waard? Ik denk van niet.
Iedereen maakt fouten, maar de manier waarop je ermee omgaat, is belangrijk voor hoe het daarna verdergaat. Kies je alleen voor jezelf en laat je de ander figuurlijk met de gevolgen zitten? Of neem je verantwoordelijkheid voor je acties en los je het op een manier op die past bij de situatie die je hebt veroorzaakt, zodat het voor de ander voelt alsof je diegene uiteindelijk een gunst hebt bewezen?
Na wat ik heb meegemaakt, zou ik altijd voor dat tweede kiezen. Niet alleen omdat ik vind dat ik dat voor de ander moet doen, maar ook omdat ik weet dat het mij veel meer plezier en rust geeft dan wanneer ik alleen aan mezelf denk.
