Wat LSD Mij Leerde Over Mezelf, Anderen En Het Leven

Laatst heb ik LSD gedaan. Iets wat ik jaren geleden veel heb gedaan, maar daarna lange tijd niet meer. Andere tijden van mijn leven. Ik deed het nu voor het eerst in lange tijd weer. Tijdens de trip kreeg ik veel interessante inzichten. Over Verba Acta. Over mij als coach. En over hoe ik me verhoud tot de wereld om me heen. En over de vraag waarom we hier op aarde zijn. Wat doen we hier?

Ik begin bij het eerste. Tijdens de trip kwamen er veel onzekere gedachten over Verba Acta en mij als coach naar boven. Ik kreeg het idee dat ik er te hard voor ging. Alsof ik te erg probeerde om iemand te zijn. Om belangrijk te zijn. Alsof ik niet goed genoeg ben. Ergens herken ik daar iets in. Ik wil graag iets neerzetten, en misschien doe ik soms te hard mijn best. Daardoor wordt het soms moeilijk om dingen op een natuurlijke manier te laten ontstaan. Het wordt dan een soort van moeten, in plaats van willen. En dat gaat ten koste van de creativiteit en oprechtheid. Terwijl dat juist is wat ik wil. Ik wil delen vanuit mijn hart. Vanuit wat ik echt voel en wat ik echt wil neerzetten. Niet uit onzekerheid en angst om niet goed genoeg te zijn.

Uiteindelijk dacht ik: misschien maakt het minder uit wat we doen dan ik altijd dacht. Als we er maar echt voor staan en handelen vanuit vrijheid en liefde voor onszelf en de wereld om ons heen. Ik mag coach zijn. Niet om belangrijk gevonden te worden of om gezien te worden, maar omdat ik dat wil. Er zullen altijd mensen zijn die me niet belangrijk vinden en altijd mensen die me wel belangrijk vinden. Het gaat erom dat ik doe wat ik doe, en daar ook voor sta. Niet omdat dat moet of omdat dat goed is. Niet vanuit angst of onzekerheid. Maar omdat het is wat ik echt wil. Vanuit een pure plek in mijn hart. Waarom zou je iets doen als je er niet echt voor staat? Waarom zou je iets niet doen als je het wél wilt en er echt achter staat? Dat lijkt me een ontkenning van wie je bent.

Het gaat erom dat je in deze wereld leeft zoals je zelf wilt. Ik geloof dat we diep vanbinnen al weten wat we willen, maar dat we ons daar alleen nog niet altijd bewust van zijn. Omdat we zo sterk geloven in wat ons hoofd ons vertelt. Omdat we ons daar zo sterk mee identificeren. Zoals Steve Jobs zei: “Have the courage to follow your heart and intuition. They somehow already know what you want to become.”

Een ander inzicht dat tijdens de trip naar boven kwam, ging over mijn oordelen over andere mensen. Het gaat vaak om mensen die niet zo leven als ik. Wat ik nu zie, is dat ik dat vaak doe om mezelf te beschermen. Ik ben bang dat ik, als ik mensen met andere normen en waarden toelaat en me echt voor hun ideeën openstel, misschien mijn eigen normen en waarden kwijtraak. Als dat zo is, dan sta ik er ook niet echt voor. Het is juist de bedoeling dat je echt achter je eigen normen en waarden staat. Als er zo weinig voor nodig is om daarvan af te wijken, dan stond ik er blijkbaar nog niet zo stevig voor. Dan is het alleen maar goed dat je je hebt opengesteld voor mensen met andere ideeën. Misschien kun je door jezelf open te stellen juist ontdekken waar je echt voor staat.Je kunt je dus openstellen voor iemand met andere normen en waarden zonder die normen en waarden over te nemen. Je kunt ernaar luisteren, proberen te begrijpen en zelfs waarderen wat iemand anders belangrijk vindt, terwijl je tegelijkertijd trouw blijft aan wat jij belangrijk vindt. En wie weet leer je er nog wat van en kun je je eigen normen en waarden bijstellen, zodat ze nog beter bij je passen.

Tegelijkertijd denk ik dat het goed is om bewust te zijn van wie je in je inner circle hebt. Je hoeft mensen met wie je fundamenteel andere normen en waarden hebt niet volledig uit je leven te verwijderen, maar je hoeft ze ook niet in je directe omgeving te hebben. Het gaat je toch op een bepaalde manier beïnvloeden, bewust of onbewust. Het belangrijkste is dat je met liefde naar die mensen blijft kijken. Je hoeft je niet per se met ze in te laten, maar je hoeft ze daarom ook niet te haten. Je kunt daar gewoon eerlijk in zijn: ‘Onze normen en waarden zijn te verschillend om voor mij op een fijne manier dicht bij jou te staan. Ik hou nog steeds van je. En ik vind het fantastisch als ik jou zie doen waar jij voor staat. Maar meer niet.’ Dat is genoeg.

Het grote inzicht van deze ervaring is dat we allemaal iemand zijn. Ik geloof dat we diep vanbinnen al weten wie en wat dit is, maar wij draaien er nog omheen omdat we veel te veel geloven in wat ons hoofd ons allemaal vertelt. We kunnen leren luisteren naar wat ons hart en onze intuïtie ons vertellen. Niet dat we alles wat we voelen direct aannemen. Maar dat we leren om ons bewust te worden van onze gedachten en gevoelens en op basis daarvan een keuze te maken. Zonder dat we ons er te veel aan vastklampen. Wat we nu leuk vinden, vinden we over een paar dagen, weken, maanden of jaren misschien helemaal niks meer aan. Verander het dan. Blijf niet trouw aan een versie van jezelf die niet meer klopt met wat je diep vanbinnen voelt.

Iedereen is anders en heeft unieke kwaliteiten. Ik geloof dat we hier allemaal met een reden op aarde gezet zijn. Ik geloof dat het doel is om daarnaar te leven. Ik geloof dat we dat diep vanbinnen allemaal al weten, ook al weten we niet altijd precies wat het is. Laat je dus niet leiden door angst, oordeel of wat anderen van je verwachten. Kies steeds opnieuw wat voor jou oprecht en juist voelt. Leer om daarnaar te luisteren. Dat zal misschien niet altijd goed gaan. Je zult twijfelen, fouten maken en soms van richting veranderen. Maar zolang je blijft luisteren, kiezen en bijsturen, kom je steeds dichter bij een leven dat echt bij je past.