Hoe Je Doelen Stelt En Ook Echt Behaalt
Ik kreeg afgelopen week een reactie op een short die ik had gepost. De post ging over het stellen van drie tot vijf doelen per dag. Iemand reageerde met deze vijf doelen: 1poepen, 2 eten maken, 3 gamen, 4 dingen uitstellen, 5 slapen. Hij probeerde gewoon een beetje grappig te zijn. Ik kon er wel om lachen, maar het zette ook iets anders in mij in werking. Doelen stellen is één ding, maar er zijn een paar punten die erg belangrijk zijn als je daadwerkelijk stappen wil zetten richting je wildste dromen en je doelen wil behalen.
Wat ik vaak zie, en wat ik vroeger zelf ook deed, is simpelweg een aantal acties verzinnen die ik op een dag wilde doen. Het waren vaak dingen die ik sowieso al ging doen of andere klusjes die ik wilde doen maar me niet per se ergens naartoe brachten. Ik was bezig. Ik had een drukke dag en kon allemaal dingen afstrepen van mijn lijstje, maar ik was niet productief. Daar waren een paar redenen voor.
Een van die redenen was dat ik niet specifiek voor mezelf had bedacht wat ik wilde bereiken. Ik wist welke acties ik ging ondernemen, maar ik wist niet wat de grotere droom was waar ik naartoe werkte. Dit zorgde ervoor dat ik allemaal willekeurige taken aan mezelf gaf, zonder daadwerkelijk ergens naartoe te werken. Er waren natuurlijk genoeg dagelijkse dingen die ik moest doen om mezelf, mijn woning en mijn gezondheid op orde te houden, maar ik wist niet specifiek waar ik naartoe werkte.
Daarnaast wist ik niet waarom ik deze dingen deed. Ik had wel een bepaald idee, maar ik had het nooit duidelijk voor mezelf geformuleerd. Het klinkt misschien stom om dit te doen, maar het is essentieel om je doelen te bereiken. Als je grote dingen hebt die je wil bereiken in je leven, zullen er momenten zijn dat je even geen zin meer hebt, niet meer gemotiveerd bent, en liever andere dingen doe. Maar als je je bewust bent van de reden dat je iets wil, kan je deze gebruiken om door dit soort momenten heen te pushen.
Ik heb niet altijd zin om een video op te nemen of een artikel te schrijven, maar ik wil Verba Acta zo groot maken dat in elk geval iedereen in Nederland het kent. Ik wil iedereen die hulp nodig heeft kunnen bereiken en de informatie die ik verkrijg in mijn dagelijkse leven toegankelijk maken voor iedereen. Waarom? Omdat ik mensen wil helpen, omdat ik mijn ware potentie wil verwezenlijken en omdat ik alles wat ik onderweg leer wil delen met iedereen die daar ook iets aan heeft. Dat is waarom ik op de aarde ben. Om mensen te inspireren en te helpen. Omdat ik dit zo duidelijk voor mezelf heb, is het veel makkelijker om door gevoelens van demotivatie heen te komen als ik geen zin heb om iets voor Verba Acta te doen. En zo is dit met alles. Ik gebruik dit voor bijna alles wat ik doe. En het werkt. Pas als je deze twee dingen hebt gedaan, kun je kijken naar de stappen die je moet zetten om je doelen te bereiken. Ook hier zie ik het vaak misgaan. Mensen zijn niet concreet in de stappen die ze willen zetten, stellen geen prioriteiten, dagen zichzelf niet genoeg uit, of juist het tegenovergestelde: de stappen die ze willen zetten zijn onrealistisch.
Net als bij wat je wil bereiken, is het ook belangrijk dat je concreet bent in de acties die je gaat zetten om dit te bereiken. Als je dat niet bent, geef je jezelf veel ruimte om je emoties keuzes te laten maken. Als je bijvoorbeeld hebt genoteerd dat je gaat lezen en je hebt na 1 zin al geen zinmeer, sla je gewoon het boek dicht, want ja, je hebt gelezen. Als je noteert dat je 1 hoofdstuk gaat lezen en met jezelf hebt afgesproken dat je doet wat je zegt, maar je na 1 pagina geen zin meer hebt, dan lees je door omdat je doel nog niet bereikt is. Het gaat er hier niet om dat je zoveel mogelijk leest, maar dat je voor jezelf duidelijk hebt wat je gaat doen, zodat je op het moment zelf niet van koers kan veranderen omdat je toch even geen zin hebt.
De volgende valkuil is niet duidelijk hebben welke acties prioriteit hebben.
Een dag heeft 24 uur. Een groot deel van deze uren besteed je aan werk, eten, slapen en andere huishoudelijke klusjes die moeten gebeuren. Deze zijn zeker belangrijk om te doen, maar als je je doelen wil bereiken is het noodzakelijk dat je de resterende tijd gebruikt voor de dingen die voor jou het belangrijkst zijn en deze uitvoert op volgorde van prioriteit. Stel je voor dat je in de ochtend een lijstje maakt met wat je wil, waarom je dat wil en de stappen die je die dag gaat zetten om daar naartoe te bewegen. We noemen dit je WWH. Wat, waarom, hoe. Als je bij hoe hebt genoteerd welke stappen je gaat zetten, zet je bij elke stap een nummer op basis van prioriteit. De acties met de meeste prioriteit geef je een 1, de actie die daarna de meeste prioriteit heeft een 2, enzovoort. De acties met een 1 doe je als eerste. Daarna die met een 2, en zo werk je je lijstje af. Als je aan het einde van de dag niet alles hebt gedaan, ben je in elk geval begonnen met het belangrijkste. Zo zorg je ervoor dat je elke dag stappen zet richting wat het belangrijkst voor je is.
Het volgende wat ik zie, is dat mensen zichzelf niet genoeg uitdagen of juist onrealistisch zijn in het noteren van acties. Mensen die zichzelf niet genoeg uitdagen, noteren doelen waarvan ze weten dat het niet moeilijk is, ze doen dit al elke dag en weten dus zeker dat ze het gaan behalen. Dat klinkt mooi. Ze zeggen immers wat ze doen, en doen wat ze zeggen. Maar ze stappen niet buiten hun comfortzone. Je groeit namelijk niet als je altijd binnen je comfortzone blijft. Als je altijd maar lief tegen jezelf bent en niet naar uitdaging zoekt, blijf je op hetzelfde level hangen. Spieren groeien doordat je ze uitdaagt, door zwaarder te tillen dan dat ze gewend zijn. En zo werkt dat ook met het stellen van doelen. Je groeit het meest buiten je comfortzone.
Dus in plaats van op safe te spelen: daag jezelf uit! Soms slaan mensen hier weer een beetje in door. In plaats van het makkelijk te houden, dagen ze zichzelf zoveel uit tot het punt dat het onrealistisch wordt. Ze noteren acties die onmogelijk in één dag te doen zijn, of waar ze lichamelijk of psychisch (nog) niet toe in staat zijn. Dit kan resulteren in veel stress, demotivatie of zelfs gevaar voor lichaam en geest. Dat is niet wat we willen. Als je dood bent, ga je je doelen zeker niet behalen.
Ik kan eeuwig blijven nuanceren, maar als je de bovengenoemde dingen toepast in je WWH (Wat, Waarom, Hoe) ga je verder komen dan je ooit bent gekomen. Je gaat erachter komen dat je veel meer in je hebt dan dat je zelf denkt, en je gaat elke dag serieuze stappen zetten richting de dingen die je echt belangrijk vindt. In plaats van dingen af te strepen op lijstjes die alleen maar langer lijken te worden zonder dat je echt iets bereikt, worden je acties steeds effectiever, waardoor je veel sneller progressie kan maken. Dat is de kracht van specifiek zijn, prioriteiten stellen en jezelf uitdagen terwijl je realistisch blijft.
